บทที่ 101

เอ็ดมันด์

ความเงียบงันอันหนักอึ้งในมหาท้องพระโรงแห่งปราสาทเอลโดเรียทาบทับลงบนทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้นราวกับผ้าคลุมศพที่บีบรัดจนหายใจไม่ออก ข้านั่งอยู่บนบัลลังก์อันเป็นของบรรพบุรุษมาตลอดแปดชั่วคน สัมผัสได้ถึงน้ำหนักของมงกุฎบนศีรษะที่หนักอึ้งกว่าครั้งใดๆ

ข้ารู้ดีว่าใบหน้าของข้าปรากฏร่องรอยของคืนวันที่ไม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ